Rozwój, Inspiracje

Rodzicielstwo drogą rozwoju

Nigdy nie jest za późno, aby wyciągnąć wnioski z własnego życia, własnej historii i zacząć budować bardziej satysfakcjonujące realacje z dzieckiem. Nigdy nie jest za późno na podróż do własnego wnętrza, poprawienie relacji z samym sobą, poznanie siebie. Nawet jeśli nasze dzieci dorosły i wydaje nam się, że nic więcej nie możemy zrobić dla naszych relacji – warto o nie zadbać stosując zasadę „zacznij od siebie”.

„Nadanie sensu własnemu życiu jest najlepszym darem, jaki możemy ofiarować swojemu dziecku”

Daniel J. Siegel

 

 

Rozwój mojego życia duchowego dokonywał się na przestrzeni wielu lat w nurcie chrześcijańskim.

/ więcej o duchowości „pustych rąk” i rozwoju TUTAJ /

To był czas ogromnych przemian wewnętrznych ale także zewnętrznych. Te zmiany dotyczyły wszystkich aspektów mojego życia – w tym właśnie rodzicielstwa. One się nadal dokonują, cały czas jestem w procesie.

Kluczowe było dla mnie zrozumienie, że moje doświadczenia z dzieciństwa, to w jaki sposób ja je interpretuję – nadają kształt mojemu rodzicielstwu, temu jak ja wychowuję swoje dzieci. Ale nawet jeśli doświadczałam w dzieciństwie rzeczy trudnych  / dla mnie był to brak uwagi / to nie jestem skazana na odtwrzanie tych samych negatywnych wzorców rodzinnych w relacji z własnymi dziećmi. Stanie się to wówczas, jeśli zrozumiemy przeżywane w dzieciństwie przeżycia, przepracujemy je, zwiększymy własną świadomość na temat tego, jak one wpływają na nasze życie i rodzicielstwo. Niestety, jeśli brakuje aurorefleksji na ten temat, rodzice są bardziej skłonni do przekazywania dzieciom niezdrowych wzorców reagowania z przeszłości.

 

„Jeśli rozwijamy się i rozumiemy siebie, jesteśmy w stanie dać dzieciom podstawę dobrego samopoczucia i bezpieczeństwa, zapewniając im optymalny rozwój”

Daniel J. Siegel

 

 

Co więc możemy zrobić aby zrozumieć swoje wnętrze i budować z własnym dzieckiem relację wzmacniającą, pozytywną?

 

Według Daniela J. Siegela należy rozwijać określone aspekty relacji dziecko – rodzic:

Być uważnym – tzn żyć w chwili obecnej, będąc świadomym własnych myśli i uczuć a także być otwartym na myśli i przeżycia emocjonalne własnych dzieci. „Uważność zakłada poszanowanie indywidualności i wyjątkowości umysłu każdego człowieka” /D. Siegel/. Dziecko chce czuć, że w chwili gdy rodzic kontaktuje się z nim, naprawdę z nim jest.

Uczyć się przez całe życie – dzieci stawiają rodziców wobec wielu wyzwań, które stają się dla nich szansą rozwoju / intelektualnego, duchowego / a także głębszego poznania siebie.

Elastycznie  reagować – tzn. reagować w sposób przemyślany a nie odruchowy / automatyczny /. Czasami nasza reakcja może być kalką reakcji naszych rodziców. Umiejętność elastycznego reagowania pozwala zachować rodzicowi równowagę emocjonalną.

Być psychowzrocznym – tzn. uważnie obserwować własne dziecko wykraczając poza zewnętrzne ramy jego zachowania aby spojrzeć także na jego psychikę. Bardzo ważne są rozmowy dziecka z rodzicem o myślach, uczuciach, wspomnieniach – jest to niezbedne doświadczenie dziecka, aby zrozumiało siebie.

Być radosnym – czerpanie radości z przebywania z dzieckiem i zachwyt związany ze wspólnie przeżywanym życiem – jest to istota satysfakcjonującej relacji dziecka z rodzicem.

 

„Nawet jeśli uda nam się dobrze zrozumieć samych siebie, nasze dzieci i tak będą musiały przejść własną podróż przez życie. Dzięki głębszej samoświadomości możemy dać im podstawę bezpieczeństwa, ale nasza rola jako rodziców ogranicza się tylko do ich wspierania – co nie gwarantuje pewnych rezultatów. Jednak badania sugerują, że dzieci bazujące na pozytywnej więzi z rodzicami mają większe zasoby siły wewnętrznej i lepiej radzą sobie z wyzwaniami. Budowanie takiej pozytywnej relacji wymaga gotowości rodzica do własnego rozwoju”.

Daniel J. Siegel

 

Rodzicielstwo to niezykły proces, chyba jeden z najbardziej kształtujących naszego ducha. Dzięki tym, których mamy wychować i uczyć, możemy lepiej zrozumieć siebie i innych. Podejmujemy pracę nad sobą /np. usuwamy niewłaściwe „oprogramowanie” wgrane nam w dzieciństwie /,  nad swoimi słabościami  /ćwiczymy uważne bycie tu i teraz, uczymy się reagować w sposób przemyślany /. Zatem aby wychować szczęśliwego i w pełni wewnętrznie zintegrowanego człowieka, świadomego swojej wartości i potrafiącego budować dobre relacje z ludźmi – my rodzice sami tacy musimy być.

 

Wszystkie cytaty pochodzą z książki „Świadome rodzicielstwo. Wychowaj szczęśliwe dziecko dzięki większej świadomości”, do której przeczytania gorąco zachęcam.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *